در فـصل بي غروب و در سايـه درخــتان

بگــذار تا بميرم چون شــمع قطره قطره

          با نـور و بي صــدا و در پاي جمع ياران

بگـــذار تا بــــميرم تنها و در جدايي

          در شهر سوگ و حسرت در کشور غريبان

بگذار تــا بميرم  با شک و در خيالــت

          با مـــنـطـق تباهي يا با دليـــــل و برهان

بگذار تا بميرم در سينه بس سخن هست

          تا کــــوچ شـعـر من هم شاعر نما فراوان

بگذار تا بميرم  تا کــي غــــزل سرايم
 
          پس تا غزال بعدي يا مرگ و يا ... پايان